توکن به چه معناست؟


توکن سوزی چیست؟ از کجا لیست توکن سوزی جدید پیدا کنیم؟

توکن سوزی یا سوزاندن توکن از رویکردهای رایج در دنیای ارزهای دیجیتال است. رمزارزهایی مانند بایننس کوین، شیبا، پاندی ایکس و بی بی دوج از سوزاندن توکن با اهداف مختلفی از جمله افزایش ارز توکن خود استفاده می‌کنند. رمزارزهای زیادی هم مانند کاردانو هستند که از توکن سوزی پشتیبانی نمی‌کنند. اما واقعاً توکن سوزی چرا صورت می‌گیرد؟ لیست توکن سوزی جدید را از کجا پیدا کنیم؟ تا آخر مقاله با ما همراه باشید.

توکن سوزی چیست؟

عبارت «سوزاندن توکن» متفاوت از آن چیزی است که ممکن است در واقع است به نظر برسد. در سوزاندن توکن نیازی به از بین بردن واقعی دارایی‌های دیجیتال نیست.

کسانی که با بلاکچین آشنا هستند احتمالاً می‌دانند که از بین بردن دارایی‌های دیجیتال غیرممکن است زیرا پروتکل بنیادی آنها ثابت است. تمام تاریخچه و داده‌های مربوط به پروتکل بلاکچین در بلوک‌ها قفل شده و در نتیجه به هیچ وجه نمی‌توان آنها را تغییر داد.

اما اگر در این میان چیزی واقعاً سوزانده نمی‌شود توکن به چه معناست؟ پس چه اتفاقی می‌افتد؟ توکن‌ها یا دارایی‌ها از طریق الگوریتمی با ارسال امضا به یک آدرس عمومی معروف به «آدرس خوار» از گردش خارج می‌شوند.

کلیدهای این آدرس مانند هر آدرس دیگری توسط هیچ کس قابل دستیابی نبوده و خصوصی است. به طور خلاصه، وقتی توکنی به این آدرس فرستاده شود دیگر قابل بازیابی و استفاده نخواهد بود.

دارایی‌هایی که سوزانده می‌شوند در سیستم دفتر کل شفاف بلاکچین ثبت می‌شوند تا همه گره‌ها بتوانند سوزانده شدن کوین‌ها را ببینند و تأیید کنند.

در فرایند سوزاندن توکن‌ها می‌توان دارایی‌ها را به چند روش مختلف از بین برد. به عنوان مثال، پروژه‌هایی وجود دارد که پس از عرضه اولیه کوین (ICO) روش یک بار سوزاندن را اجرا می‌کنند.

در این روش دارایی‌های فروخته نشده حذف می‌شود. علاوه بر این ممکن است توکن‌ها بر اساس کاربرد، اندازه و سایر متغیرها سوزانده شوند.

به عنوان مثال، صرافی بایننس توکن‌های بایننس کوین را از طریق یک عملکرد قرارداد هوشمند معروف به عملکرد سوزاندن به صورت دوره‌ای از بین می‌برد.

این فرایند به صورت سه ماه یک بار و تا زمانی که ۱۰۰۰۰۰۰۰۰ توکن بایننس کوین (معادل ۵۰ درصد کل عرضه) به طور قطعی نابود شود ادامه پیدا می‌کند. همچنین توسعه دهندگان پروژه می‌توانند دارایی‌های خود را از صرافی‌ها پس بگیرند و با ارسال آنها به «آدرس خوار» آنها را از گردش خارج کنند.

پروتکل‌های دیگری نیز از توکن سوزی وجود دارد که در هر تراکنش بخشی از دارایی‌ها را می‌سوزاند. برای نمونه در یکی از آن ها هر زمان که کاربر با استفاده از دارایی دیجیتال بومی این پروژه تراکنشی انجام دهد باید کارمزد تراکنش را پرداخت کند. این کارمزد به ماینرها پاداش داده نمی‌شود بلکه وارد فرایند سوزانده شدن می‌شود.

اما سوزاندن توکن‌ها می‌تواند صرفاً برای رفع یک مشکل کوچک باشد؛ مانند اتفاقی که برای تتر افتاد و تیم توسعه آن که به طور اتفاقی ۵ میلیارد دلار رمز ارز تتر ایجاد کرد.

توسعه دهندگان برای حل این مسئله سریعاً بیشتر توکن‌ها را سوزاندند تا از بر هم خوردن وابستگی یک به یک این رمز ارز با دلار آمریکا جلوگیری کنند. فارغ از نحوه سوزاندن دارایی‌ها، این رمز ارزها از گردش خارج می‌شوند و دیگر هرگز نمی‌توان از آنها استفاده کرد.

روند سوزاندن توکن‌ها چگونه است؟

مفهوم توکن سوزی ساده است اما به روش‌های مختلف می‌توان به این هدف رسید. هدف از سوزاندن توکن‌ها کاهش تعداد توکن‌های موجود است. اگرچه این رویکرد جالب به نظر می‌رسد اما در توکن سوزی دارایی‌ها به معنای واقعی کلمه از بین نمی‌روند بلکه استفاده از آنها در آینده غیرممکن می‌شود.

این فرآیند شامل بازخرید یا برداشت رمز ارز موجود توسط توسعه دهندگان پروژه و سپس از گردش خارج کردن آنهاست. همان‌طور که گفته شد روش‌های مختلفی برای سوزاندن توکن‌ها وجود دارد که به هدف از سوزاندن توکن‌ها بستگی دارد.

یکی از این روش‌ها یک بار سوزاندن پس از پایان عرضه اولیه کوین برای حذف توکن‌های فروخته نشده از گردش است. روش دیگر سوزاندن توکن‌ها در فواصل زمانی معین است.

برای مثال شرکت تتر زمانی توکن جدید ایجاد می‌کند که وجهی به ذخایر واریز شود و زمانی که این پول برداشت شود معادل مبلغ برداشتی کوین تتر می‌سوزاند.توکن به چه معناست؟

دلایل توکن سوزی چیست؟

درک اینکه چرا پروژه‌های رمز ارزی توکن‌های ارزشمند خود را می‌سوزانند ممکن است گیج کننده باشد. اما این رویکرد مزایای خاص خود را دارد و نه تنها به نفع توسعه دهندگان پروژه بلکه به سود کاربران کوین نیز است. در ادامه با چند نمونه از دلایل اصلی سوزاندن توکن‌ها آشنا می‌شویم.

افزایش ارزش کوین

رایج‌ترین دلیل سوزاندن یک توکن کمک به افزایش قیمت و رشد ارزش آن کوین است. با توجه به قوانین اقتصادی تقاضا و عرضه، کاهش عرضه یک کالا در بازار منجر به افزایش تقاضای آن پروژه خاص می‌شود.

در نتیجه با سوزاندن مقادیری از یک توکن میزان عرضه کوین کاهش می‌یابد و تقاضا برای آن افزایش پیدا می‌کند زیرا مقدار کوین موجود نسبت به تقاضای مردم برای آن کمتر خواهد بود. در نتیجه قیمت کوین بالا رفته و ارزش آن تثبیت می‌شود.

رشد ارزش یک رمز ارز به سرمایه‌گذاران این پیام را می‌دهد که با افزایش تقاضا ممکن است قیمت رمز ارز حتی بیشتر شود و آنها را ترغیب می‌کند تا کوین‌های خود را برای مدت طولانی‌تری نگه دارند. همچنین، نگه داشتن طولانی مدت کوین‌ها به حفظ پهنای باند شبکه کمک می‌کند که این به نفع توسعه دهندگان است.

ارائه سود سهام

ارائه سود سهام با افزایش ارزش ناشی از سوزاندن کوین ارتباط نزدیک دارد. با این حال، این مزیت بیشتر در توکن‌های امنیتی دیده می‌شود تا توکن‌های کاربردی.

توکن امنیتی به عنوان یک دارایی طبقه بندی می‌شود و بنابراین دارندگان آن به عنوان سرمایه‌گذار در نظر گرفته می‌شوند. اما در مورد توکن‌های کاربردی اینگونه نیست.

با افزایش قیمت کوین پس از سوزاندن مقادیری از آن، توسعه دهندگان به طور غیر مستقیم به دارندگان کوین پاداش می‌دهند زیرا ارزش دارایی آنها افزایش یافته است. این اقدام در کشورهایی مانند ایالات متحده آمریکا که در آن از توزیع سود سهام‌داری توسط رمز ارزها به دارندگان توکن جلوگیری می‌شود بهتر نمود پیدا می‌کند.

جلوگیری از حملات اسپم

همه ارزهای دیجیتال در تحت‌الشعاع حوزه محاسبات هستند و همین امر آنها را در معرض تهدیدهای امنیت سایبری قرار می‌دهد. با در نظر گرفتن این نکته به سادگی می‌توان فهمید توکن به چه معناست؟ چرا توکن‌ها، به ویژه با توجه به افزایش تعداد کاربران رمز ارزها، ممکن است قربانی حملات «محروم سازی از سرویس» یا (DDOS) شوند.

حمله محروم سازی از سرویس اساساً یک حمله سایبری است که در آن هدف مهاجم جلوگیری کردن از اجرای برخی یا همه درخواست‌های معتبر توسط شبکه است.

در همین راستا، هدف از حملات محروم سازی از سرویس به توکن‌های دیجیتال مسدود کردن شبکه و جلوگیری از اجرای تراکنش‌ها است. با سوزاندن توکن‌ها توسعه دهندگان میزان تراکنش‌های کلی را به تعداد قابل کنترلی کاهش می‌دهند و شبکه را از حملات محروم سازی از سرویس و تراکنش‌ها اسپم محافظت می‌کنند.

ریپل نمونه کاملی از جلوگیری از حملات اسپم با سوزاندن کوین‌ها است. شرکت توکن به چه معناست؟ ریپل با سوزاندن خودکار بخشی از مقدار تراکنش شده مهاجمان را از انجام تراکنش‌های متعدد و تلاش برای فشار آوردن به شبکه دلسرد می‌کند.

تصحیح خطاها

اگرچه در موارد نادر اما گاهی توسعه دهندگان پروژه مرتکب اشتباهات جدی می‌شوند که تنها با سوزاندن توکن قابل اصلاح است.

به عنوان مثال، ممکن است یک پروژه به دلیل خطاهای فنی مقدار اضافی کوین صادر کند یا تعداد توکن‌ها را افزایش دهد. یا مثلاً شاید توکن‌ها برای معامله کردن مناسب نباشند.

برای مثال، ممکن است کوین‌هایی که کاربردشان پشتیبانی از انجام تراکنش‌ها باشد وارد توکن‌های در گردش عمومی شوند. از نظر تئوری، افزایش عرضه به معنای کاهش تقاضا و در نتیجه افت شدید قیمت کوین است.

توسعه دهندگان برای اصلاح این خطاها و جلوگیری از عواقب آنها اقدام به سوزاندن توکن‌های اضافی می‌کنند.

ایجاد اعتماد و وفاداری

جلب اعتماد دارندگان کوین هدف نهایی هر پروژه رمز ارز، به ویژه رمز ارزهای تازه وارد به بازار، است.

قیمت رمز ارز پس از عرضه اولیه آن مطمئناً افزایش می‌یابد. توسعه دهندگان پروژه ممکن است تصمیم بگیرند با فروش کوین‌های اضافی به صرافی‌ها در قیمت‌های بالا سود بیشتری کسب کنند که این ناعادلانه است. به علاوه، فروش کوین‌های اضافی توسط آنها به این ادعا دامن می‌زند که سازندگان فقط به دنبال کسب سود هستند و کوین آنها هیچ ارزش واقعی ندارد.

اما سوزاندن کوین‌های اضافی نشان می‌دهد که سازندگان به دنبال رشد بلند مدت کوین هستند. همچنین، سرمایه جمع شده از عرضه اولیه برای عملیات تجاری استفاده می‌شود. اما مهم‌تر از همه، سوزاندن کوین‌های اضافی به غیر متمرکز شدن پروژه کمک می‌کند.

لیست و سایت توکن سوزی را از کجا پیدا کنیم؟

توکن سوزی با تاثیری که می‌تواند روی قیمت یک ارز دیجیتال مانند شیبا، بایننس و پاندی ایکس و توکن به چه معناست؟ بی بی دوج داشته باشد، خواهان زیادی دارد. کاربران زیادی به دنبال لیست توکن سوزی هستند.

برای اطلاع از جدیدترین توکن سوزی‌ها می‌توانید به سایت کوین مارکت کال مراجعه کنید. با مراجعه به این سایت با صفحه ای به شکل زیر مواجه خواهید شد.

برای نمونه توکن سوزی بی بی دوج در تاریخ ۲۴ جولای (۲ مرداد) رخ داد. برای اطلاعات بیشتر در خصوص بی بی دوج به مقاله «بی بی دوج (Baby Doge) چیست؟ فرزند خلف دوج کوین یا آلت دست ایلان ماسک!» مراجعه کنید.

الگوریتم اجماع اثبات سوزاندن چیست؟

اثبات سوزاندن (PoB) یکی از چندین الگوریتم مکانیسم اجماعی است که توسط شبکه بلاکچین اجرا می‌شود و در آن همه گره‌های شرکت کننده در مورد وضعیت واقعی و معتبر شبکه بلاکچین به توافق می‌رسند.

اثبات سوزاندن اغلب سیستم اثبات کار بدون اتلاف انرژی نامیده می‌شود. این مکانیسم به این ترتیب کار می‌کند که به ماینرها اجازه می‌دهد توکن‌های ارزی مجازی را بسوزانند. سپس به ماینرها اجازه داده می‌شود تا متناسب با کوین‌های سوخته بلوک ثبت کنند.

آیین استوارت، مخترع الگوریتم اثبات سوزاندن، برای توصیف این الگوریتم از تشبیه زیر استفاده می‌کند: کوین‌های سوخته مانند ریگ‌های استخراج هستند.

در این تشبیه، ماینر کوین‌های خود را می‌سوزاند تا یک ریگ استخراج مجازی خریداری کند که به آنها قدرت استخراج بلوک‌ها را می‌دهد. هرچه کوین‌های بیشتری توسط ماینر سوزانده شود، «ریگ» استخراج مجازی آنها نیز بزرگ‌تر خواهد بود.

ماینرها برای سوزاندن کوین‌ها آنها را به یک آدرس پرداخت نشدنی می‌فرستند. این فرایند انرژی زیادی مصرف نمی‌کند (غیر از کوین‌های سوخته) و به افزایش فعالیت و چابکی شبکه کمک می‌کند.

بسته به نحوه اجرای فرایند، ماینرها مجاز به سوزاندن ارز بومی یا ارز بلاکچین دیگری مانند بیت کوین هستند. آنها در ازای این کار پاداشی را در قالب توکن بومی بلاکچین دریافت می‌کنند.

کاربر می‌تواند تراکنش‌هایی را به شبکه ارسال کند که رمز ارزهای او را بسوزاند. سایر شرکت کنندگان می‌توانند بر روی بلوک او اقدام به استخراج یا سوزاندن کنند و کاربر همچنین می‌تواند تراکنش‌های سایر شرکت کنندگان را پردازش کند و آنها را به بلوک خودش اضافه کند.

اساساً، تمام این فعالیت‌های سوزاندن شبکه را چابک نگه می‌دارد و به شرکت کنندگان به دلیل فعالیت‌هایشان (هم سوزاندن کوین‌های خودشان و هم سوزاندن کوین‌های افراد دیگر) پاداش می‌دهد.

برای جلوگیری از احتمال وجود مزایای ناعادلانه برای کاربران اولیه، سیستم اثبات سوزاندن مکانیزمی را برای سوزاندن دوره‌ای کوین‌ها برای حفظ قدرت استخراج به کار برده است.

هر بار که یک بلوک جدید استخراج می‌شود قدرت کوین‌های سوخته «ضایع» می‌شود یا تا حدی کاهش می‌یابد. این رویکرد ماینرها را تشویق می‌کند که به جای سرمایه‌گذاری یک باره به صورت منظم به فعالیت بپردازند. ماینرها برای حفظ مزیت رقابتی خود ممکن است لازم باشد در آینده و با پیشرفت فناوری تجهیزان پیشرفته‌تری تهیه کنند.

تاریخ توکن سوزی کاردانو

شایعات یا بهتر بگوییم گفته های مطرح شده توسط برخی از کارشناسان در مورد توکن سوزی کاردانو صرفا در حد و اندازه ایده بود و تا به امروز این ارز دیجیتال هیچ گونه استراتژی برای توکن سوزی ندارد. البته با توجه به تعداد زیاد در گردش بعید نیست در آینده ای نزدیک شاهد راه اندازی توکن سوزی کاردانو باشیم.

توکن سوزی اتریوم

به روزرسانی های برنامه ریزی شده در مسیر انتقال اتریوم به اتریوم ۲ مزایای زیادی برای این آلت کوین به ارمغان آورده است. توکن سوزی یکی از اینها است. توکن سوزی اتریوم باعث شده است عرضه اتریوم به مراتب رو به کاهش بگذارد و از این رو فشاز فزاینده خرید موجبات لازم برای افزایش قیمت را فراهم کند.

سخن آخر

توکن سوزی در ارزهای دیجیتال با اهداف مختلفی صورت می‌گیرد. کاربران و خود رمزارز برنده‌های این فرایند هستند. در اغلب اوقات توکن سوزی موجب افزایش ارزش ارز دیجیتال مورد نظر خواهد شد اما خب شرایط زیاد دیگری بر نتیجه آن نیز تاثیر خواهند گذشت.

توکن چیست و چگونه کار می‌کند؟ کدام بانک‌ها در ایران توکن ارائه می‌کنند؟

برای حل مشکلات مختلفی که در زمینه‌های گوناگون فناوری اطلاعات رخ می‌دهد، راه حل‌های متفاوتی ارائه گردیده است. یکی از راه حل‌های ارائه شده که میزان استفاده از آن به طور چشمگیری در حال رشد می‌باشد، استفاده از وسایل امنیتی (Secure Module) است.

توکن‌های هوشمند یواس‌بی (USB Smart Token) به عنوان نسل جدیدی از وسایل امنیتی، مشکل هزینه و قیمت بالای سخت افزارهای امنیتی HSM Hardware Secure Module را حل نموده و به وسایلی فراگیر تبدیل شده‌اند. نام دیگر توکن “رمزیاب” می‌باشد.

token-ramz-way2pay-92-01-18

توکِن امنیتی یا نشانهٔ امنیتی (Security Token) سخت‌افزاری کوچک است که برای ورود کاربر یک سرویس رایانه‌ای به سامانه به‌کار می‌رود. به عبارت دیگر، این دستگاه یک دستگاه فیزیکی است که در اختیار کاربران مجاز قرار می‌گیرد تا به راحتی بتوانند برای استفاده از یک سیستم کامپیوتری هویت آن‌ها تشخیص داده شود. توکن امنیتی برای اثبات هویت فرد به صورت الکترونیکی استفاده می‌شود (به عنوان مثال نحوه دسترسی به حساب بانکی از راه دور). به علاوه از توکن به جای رمز عبور معمولی برای احراز هویت مشتری که خواهان ورود به سیستم است، بهره می‌برند. به عبارت دیگر به عنوان یک کلید الکترونیکی برای دسترسی عمل می‌کند.

بعضی از توکن‌ها کلیدهای رمزنگاری مانند امضا دیجیتال و اطلاعات بیومتریک مثل اثرانگشت را در حافظه خود ذخیره می‌کنند. این توکن‌ها شامل چند کلید برای وارد کردن شماره شخصی شناسایی (PIN code) و آغاز برنامه توکن برای انجام عملیات ایجاد رمز عبور هستند. طراحی مخصوصی از این توکن به صورت ارتباط USB و بلوتوث است که این روش‌ها در انتقال کلید رمز تولید شده به سیستم دخالت دارند.

در حال حاضر سازمان املاک و اسناد کشور،کانون سردفتاران و دفتریاران ،برخی بانک‌ها و… برای شناسای افراد و مشتریانشان از راه دور از این سیستم استفاده می‌کنند که امنیت بالایی دارد.

نحوه به کارگیری

۱. کمترین نیازمندی هر نشانه داشتن یک مشخصه منحصر به فرد ذاتی است که در حافظه ذخیره شده‌است. این حافظه قابل دستکاری نیست و به بیان بهتر به گونه‌ای طراحی شده‌است که به صورت باز برای سایر کاربردهایی که توسط فروشندگان نشانه و سازمان‌های دیگر ارائه می‌شود، در دسترس نیست.

۲. کمترین نیازمندی در این نوع، اتصال به رسانه‌هایی مشابه شبکه‌های موبایل برای USSD، پیام کوتاه و صدا است، که تمام چیزهایی که نیاز است در شماره موبایل یا تلفن ثبت شده‌است. البته این سیستم در ایران چندان کاربردی نشده است.

نقاط ضعف

ساده ترین مورد آسیب پذیری در وسایلی که شامل رمز هستند، گم شدن دستگاه کلید مخصوص یا فعال کننده تلفن هوشمند با توابع جامعیت کلید است. نشانه‌های غیرمتصل و نشانه‌هایی که از out-of-band استفاده می‌کنند، در مقابل حملات میانی آسیب پذیر هستند. در این نوع حمله، فرد کلاهبردار به عنوان یک عنصر میانی بین کاربر (نشانه) و سیستم اصلی (احراز هویت) قرار می‌گیرد. سپس مقدار نشانه را از کاربر درخواست کرده و خودش آن را به سیستم احراز هویت تحویل می‌دهد و خود را به جای کاربر نشانه جا می‌زند. تا زمانیکه مقدار نشانه از نظر ریاضی درست باشد، احراز هویت با موفقیت انجام می‌شود و فرد کلاهبردار قادر به دسترسی است. در سال ۲۰۰۶، Citibank اعلام کرد که توکن به چه معناست؟ کاربران سخت افزارهایی که بر اساس نشانه کار می‌کردند، قربانی حمله میانی توسط افراد اوکراینی گردیده‌اند.

token-ramz-way2pay-92-01-18-1

برخی ها در سال های اخیر باتوجه به طولانی بودن پروسه استفاده از دستگاه رمزیاب استفاده از رمزهای یک بار مصرف را برای افزایش امنیت بانک‌ها توصیه می‌کنند.

بانک‌های دارای توکن در ایرن

در حال حاضر بانک‌های صادرات ، ملی و کشاورزی به مشتریانشان توکن”رمزیاب” ارائه می‌دهند که هر کدام از سیستم‌های‌شان نقاط قوت و ضعف مخصوص به خودشان را دارد.

توکن چیست و انواع آن کدام است؟

توکن نماینده یک دارایی تایید شده است. در حوزه ارزهای دیجیتال، توکن ها تنها منحصر به یک پلتفرم نیستند بلکه هر پروژه می‌تواند توکن مخصوص به خود را داشته باشد. اگر علاقه دارید تا بیشتر درباره توکن ها بدانید، پیشنهاد می‌کنیم با نوبیتکس، بهترین سایت خرید و فروش ارز دیجیتال همراه باشید. (پیشنهاد مطالعه: توکن حاکمیتی چیست؟)

توکن چیست و چه اهمیتی در خرید ارز دیجیتال دارد؟

احتمالاً تاکنون بارها و بارها مقالاتی درباره نحوه تحلیل قیمت اتریوم، بیت کوین و سایر ارزها را خوانده‌اید. معمولاً فناوری بلاک چین به رمزارزهای آن شناخته می‌شود. در حقیقت افراد کمتر به دیگر جنبه‌های این فناوری ازجمله توکن توجه می‌کنند. اگر بخواهیم توکن را خیلی ساده معرفی کنیم، باید بگوییم که توکن در واقع ارزی است که بر روی یک بلاکچین دیگر ساخته می‌شود و مانند کوین ها بلاکچین خاص خود را ندارد. شاید برایتان جالب باشد که بدانید توکن ها نیز خرید و فروش می‌شوند. درواقع توکن ماهیتی شبیه به کوین هایی مانند بیت کوین دارد اما هدف وسیع‌تری را دنبال می‌کند. توکن‌ها را می‌توان کلیدهای رمزنگاری نظیر امضا دیجیتال و گاهی مثل سیستم امنیتی اثرانگشت دانست. در چند سال اخیر، توکن های امضای دیجیتال بالاترین امنیت را برای سرویس‌های دیجیتال نظیر خرید ارز دیجیتال فراهم کرده‌اند.

توکن و کوین چه تفاوتی دارند؟

تفاوت توکن و کوین به کاربردهای متنوع آن بازمی‌گردد. در حقیقت توکن به نسبت کوین ها کاربردهای بسیار بیشتری دارد. از توکن ها می‌توان برای سرمایه‌گذاری، اوراق قرضه و حتی کسب سود استفاده کرد. در ادامه با کاربردهای توکن آشنا می‌شویم.

توکن ارزی، رایج ترین کاربرد توکن

از توکن های ارزی، به‌عنوان روشی برای پرداخت استفاده می‌شود. همچنین درصورتی ‌که قصد ذخیره ارزش را دارید می‌توانید از توکن ارزی استفاده کنید. یکی از جالب‌ترین نکات درباره توکن ارزی این است که کاربرد آن بسیار شبیه به انواع ارزهای دیجیتال است. در حقیقت همان‌طور که می‌توان اقدام به خرید و فروش بیت کوین کش، لایت کوین و سایر ارزها کرد، می‌توان خرید و فروش Currency token را نیز به ‌سادگی انجام داد.

توکن دارایی، توکن در نقش سند اثبات

از توکن‌های دارایی به‌عنوان یک سند برای اثبات یک دارایی در پلتفرم و یا حتی یک سازمان استفاده می‌شود. هر توکن دارایی می‌تواند بیانگر میزان ارزش یک دارایی فیزیکی باشد. به توکن‌های دارایی Asset tokens نیز گفته می‌شود.

توکن‌ جایزه ، امتیاز وفاداری برای مشتریان

یکی از جالب‌ترین کاربرد توکن‌ها استفاده از آن‌ها به‌عنوان جایزه (Reward tokens) است. توکن جایزه را می‌توان نوعی امتیاز وفاداری دانست. بنابراین افراد و کسب ‌و کارها می‌توانند از این توکن استفاده کنند.

توکن‌های بهادار، سرمایه گذاری طولانی مدت

توکن های بهادار را می‌توان شبیه اوراق بهادار دانست. در حقیقت همان‌طور که در اوراق بهادار، خریدار با نگهداری و حفظ اوراق موفق به دنبال یک سرمایه‌گذاری طولانی ‌مدت است، می‌توان توکن‌های بهادار یا Securities tokens را نیز برای مدت طولانی نگهداری کرد. این توکن ها برای کسانی که تمایلی به فعالیت روزانه در بازار رمز ارزها و تبدیل ارزهای دیجیتال به یکدیگر باهدف کسب سود ندارند، گزینه مطلوبی به شمار می‌رود.

توکن های کاربردی، دسترسی به محصول یا سرویس خاص

یکی دیگر از انواع توکن، توکن کاربردی است. توکن کاربردی یا Utility tokens حضور خود را مدیون اتریوم است. در حقیقت این توکن در اکثر مواقع فقط بر روی بلاکچین اتریوم ساخته می‌شود. این توکن ها به دارندگان خود اجازه دسترسی به یک محصول یا سرویسی خاص را می‌دهند.

توکن‌های سودده، توکن به عنوان سهام

یک نوع دیگر توکن، توکن سود ده یا dividend tokens است. در حقیقت برخی از پلتفرم‌ها، درآمد خود را با توزیع توکن بین افراد تقسیم می‌کنند. به این توکن ها توکن سودده می‌گویند. البته باید توجه داشت که این توکن با سهامی که به‌طور معمول بین افراد یک شرکت تقسیم می‌شود، متفاوت است. در حقیقت دارنده این نوع توکن هیچ حقی برای تصمیم‌گیری ندارد و تنها در سود شریک است.

توکن ها بر روی چه پلتفرمی اجرا می‌شوند؟

اتریوم، محبوب‌ترین پلتفرم برای ارائه و نگهداری توکن است. در حقیقت قدرت بالای اتریوم در اجرای قراردادهای هوشمند باعث شده که اکثر توکن ها بر روی این بلاکچین طراحی و اجرا شوند. برای مثال همان طور که اشاره کردیم Utility tokens تنها بر روی بلاکچین اتریوم اجرا می‌شوند.

توکن و کوین، آینده ای بدون پول کاغذی

توکن ها و کوین ها در سال‌های اخیر پا به پای یکدیگر پیش رفته و رشد کرده‌اند. در این مقاله به بررسی توکن و کاربردهای متنوع آن پرداختیم. با رشد چشم گیر رمزارزها احتمالا در سال‌های آینده پول کاغذی و سایر فناوری‌های مرتبط با حوزه مالی و بانکی به کلی دچار تغییرات جدی خواهند شد. تغییراتی که می‌توان از آن به عنوان یک پارادایم مهم صحبت کرد. اگر شما می‌خواهید زودتر دنیای آینده را تجربه کنید، پیشنهاد می‌کنیم به صفحه اصلی ما سر بزنید. ما در صرافی آنلاین نوبیتکس امکان خرید و فروش انواع ارز دیجیتال را به صورت ۲۴ ساعته و با پشتیبانی مناسب فراهم کرده‌ایم.

سوزاندن توکن به چه معنی است و چه کاربردی دارد؟

سوزاندن توکن به چه معنی است؟

سوزاندن توکن به معنی حذف دائمی کوین‌‌های در گردش یک ارز دیجیتال خاص است. عمل سوزاندن در این صنعت بسیار رایج و ساده است. سوزاندن توکن یک اقدام عمدی است که توسط خالق کوین و با هدف حذف توکن در گردش انجام می‌شود. دلایل مختلفی برای سوزاندن توکن‌ها از این طریق وجود دارد. اما عموماً این حرکت برای تحقق اهداف ضد تورمی انجام می‌شود. اگرچه بلاکچین‌های بزرگی مانند بیتکوین و اتریوم معمولاً از این مکانیسم استفاده نمی‌کنند؛ اما اغلب آلت کوین‌ها و توکن‌های کوچکتر و کم اهمیت‌تر نسبت به بیتکوین و اتریوم برای کنترل تعداد کوین‌های در گردش و افزایش انگیزه در سرمایه‌گذاران از این شیوه بهره می‌برند.

مکانیسم سوزاندن برای هر توکنی منحصر به فرد است. زیرا ارزهای معمولی فیات معمولاً سوزانده نمی‌شوند. جریان ارزها فیات موجود در جامعه با اتخاذ سیاست‌های مالی و پولی مختلف توسط دولت‌ها تنظیم و کنترل می‌شود. سوزاندن توکن شبیه به مفهوم بازخرید سهم توسط شرکت‌های دولتی است که باعث کاهش میزان موجودی سهام در بازار می‌شود. با این وجود، این روش کنترلی چندین کاربرد منحصر به فرد دیگری نیز دارد و اهداف مختلفی را دنبال می‌کند.

روش سوزاندن توکن

اگر چه این مفهوم بسیار ساده است اما می‌تواند به روش‌های مختلفی انجام شود. در کل هدف از سوزاندن توکن‌ها این است که تعداد توکن‌های موجود در بازار را کاهش دهیم.

اگر چه به نظر می‌رسد این کار بسیار افراطی است. اما گاها برای کنترل بازار انجام این عمل ضروری می‌شود. توکن‌های سوزانده شده تجزیه نمی‌شوند. اما سوزاندن آنها باعث می‌شود که در آینده غیرقابل استفاده شوند. این فرایند توسط توسعه‌دهندگان پروژه و با خارج کردن توکن‌ها از بازار انجام می‌شود. برای انجام این کار توکن‌هایی که قصد سوزاندنشان را داریم وارد یک کیف پول عمومی غیرقابل بازگشت می‌شوند. به این کیف پول آدرس خوار گفته می‌شود. این ولت توسط همه گره‌ها قابل مشاهده بوده اما کاملا منجمد شده است. سپس وضعیت این کوین‌ها در بلاکچین منتشر می‌شود.

روش‌های مختلفی وجود دارد که پروژه‌ها به کمک آنها توکن‌ها را می‌سوزانند. روش مورد استفاده بسته به هدفی که دنبال می‌شود؛ متفاوت است. برخی از شرکت‌ها پس از اتمام ICO (عرضه اولیه سکه) عمل سوزاندن توکن را انجام می‌دهند تا به کمک آن و برای ایجاد انگیزه در سرمایه‌گذاران، توکن‌های فروخته نشده را از گردش خارج کنند. برخی دیگر ترجیح می‌دهند که حجم مشخصی از کوین‌ها را به صورت دوره‌ای و در فواصل ثابت یا متغیر بسوزانند. به عنوان مثال Binance به عنوان بخشی از تعهد خود برای دستیابی به 100 میلیون توکن BNB، در مدت 3 ماه، هر ماه بخشی از توکن‌های BNB را سوزاند. به این ترتیب حجم کوین‌ها بر اساس تعداد معاملات انجام شده بر روی پلتفرم طی این سه ماه تغییر کرد.

برخی از شرکت‌ها مانند ریپل نیز با هر تراکنش به تدریج توکن‌های خود را می‌سوزاند. استیبل کوین‌هایی مانند تتر (USDT) نیز هنگام واریز وجه در ذخایر تعیین شده خود، توکن ایجاد کرده و با برداشت وجوه، معادل وجه که از حساب‌ها خارج شده است توکن می‌سوزانند. صرف نظر از مکانیسم انجام این کار، سوزاندن توکن نتیجه یکسانی دارد. به این ترتیب توکن‌های سوخته شده غیرقابل استفاده هستند و به طور موثری از گردش خارج می‌شوند.

چرا شرکت‌ها توکن‌ها را می‌سوزانند؟

صرف نظر از روش مورد استفاده، سوزاندن توکن‌ها معمولاً یک مکانیسم ضد تورمی است. بیشتر پروژه‌ها از این شیوه برای حفظ ارزش کوین‌ها و ایجاد انگیزه در معامله‌گران برای نگه داشتن کوین‌ها نزد خود استفاده می‌کنند.

دلایل مختلفی وجود دارد که شرکت‌ها را به سوزاندن توکن‌ها ترغیب می‌کنند. شایع‌ترین دلیل انجام این کار، افزایش ارزش هر توکن با کاهش عرضه آن در بازار است. از نظر تئوری هر چقدر تعداد کوین‌هایی که برای فروش در بازار وجود دارد کمتر باشد، آن توکن با ارزش‌تر خواهد بود. در واقع به همین دلیل است که بیشتر ارزهای رمزپایه سعی می‌کنند عرضه خود را مانند بیتکوین محدود کنند.

با محدود کردن عرضه، ​​پروژه‌ها می‌توانند ارزش توکن‌های موجود را افزایش دهند و انگیزه زیادی در سرمایه‌گذاران برای پشتیبانی مداوم از محصولشان ایجاد کنند. به عنوان مثال این عامل یکی از علل اصلی سوزاندن دوره‌ای توکن توسط Binance است. بسیاری از شرکت‌ها پس از پایان ICO خود، توکن‌های فروخته نشده را می‌سوزانند. این اقدام نیز با هدف افزایش ارزش و انگیزه در معامله‌گران انجام می‌شود. در بعضی موارد، مانند اتفاقی که برای تتر رخ داد؛ سوزاندن توکن با هدف تصحیح خطا انجام می‌شود. این شرکت به طور تصادفی 5 میلیارد دلار USDT ایجاد کرده و برای جلوگیری از بی ثباتی در نسبت 1 به 1 کوین خود با دلار ایالات متحده، باید این توکن‌ها را می‌سوزاند.

در مورد توکن‌های امنیتی که به دارندگان حق تقسیم سود یک پروژه را می‌دهند؛ سوزاندن توکن‌ها بسیار شبیه به بازخرید سهام توسط شرکت‌هاست. در این شرایط کوین‌ها را می‌توان با نرخ عادلانه خریداری کرد و سپس فوراً سوزاند تا ارزش مقدار توکن‌های موجود در بازار افزایش پیدا کند. در صورت لزوم توکن‌ها با قیمت بازار خریداری می‌شوند. سرمایه‌گذاران حتی می‌توانند توکن خود را با قیمتی که در ابتدا خریداری کرده‌اند بفروشند و سود خود را حفظ کنند.

در نهایت برخی از پروژه‌ها برای جلوگیری از معاملات اسپم و افزودن یک لایه امنیتی به سیستم خود، از سوزاندن توکن استفاده می‌کنند. این موضوع در مورد ریپل صادق بود. این شرکت برای از بین بردن اضافه بار سیستم و محافظت در برابر حملات DDoS، بخشی از توکن‌های خود را در هر معامله سوزاند.

آیا می‌توان از سوزاندن توکن برای اهداف دیگر نیز استفاده کرد؟

سوزاندن توکن به چه معنی است؟

بله. یکی از کاربردهای سوزاندن توکن، ایجاد مکانیزمی اجماع و قابل اطمینان‌تر برای تأیید و اضافه کردن معاملات به بلاکچین است.

یکی از سازوکارهای رایجی که از سوزاندن توکن به وجود آمده، PoB است. در این سازوکار کاربران توکن‌های خود را با هدف به دست آوردن سود بیشتر از معادن تخریب می‌کنند. روش اثبات کار به دلیل حمایت از بیتکوین، انتخاب محبوبی محسوب می‌شود. اما منابع قابل توجهی را مصرف می‌کند و می‌تواند غیرقابل پیش‌بینی باشد. PoB تلاش می‌کند تا این مسئله را با محدود کردن تعداد بلوک‌هایی که ماینرها می‌توانند تأیید کنند برطرف کند تا به این ترتیب با تعداد توکن‌هایی که کاربران سوزانده‌اند مطابقت پیدا کند.

از نظر تئوری سوزاندن توکن به این شیوه باعث کاهش تعداد ماینرها شده و با کاهش رقابت، نیاز به منابع را کاهش می‌دهد. در عمل این سازوکار به ماینرها بزرگ اجازه می‌دهد که حجم عظیمی از توکن‌های خود را در یک نوبت بسوزانند. برای مقابله با این مشکل PoB از نرخ سوزاندن استفاده می‌کند و به این ترتیب باعث می‌شود ظرفیت معادن برای تایید معامله کاهش یابد. PoB به اثبات سهام شباهت دارد. با این حال برخلاف PoB، استکرها می‌توانند در صورت کاهش قدرت تایید معاملات توسط معادن، کوین‌های خود را با خود ببرند.

آیا دارندگان توکن‌ها واقعاً از سوزاندن آنها سود می‌برند؟

درست است که خود پروژه‌ها از سوزاندن توکن‌هایشان مزایای قابل توجهی را کسب می‌کنند؛ اما این روند یک بازی یک طرفه نیست. دارندگان توکن نیز از چندین طریق می‌توانند از مزایای سوزاندن توکن بهره‌مند شوند.

ممکن است در نگاه اول به نظر برسد که سوزاندن توکن برای ایجاد موفقیت در پروژه‌ها طراحی شده است. اما واقعیت این است که این ساز و کار هم برای توسعه‌دهندگان و هم برای سرمایه‌گذاران سودمند است. در بسیاری از موارد سوزاندن توکن‌ها می‌تواند به ثبات ارزش کوین‌ها موجود در بازار کمک کرده و تورم احتمالی قیمت را مهار کند. ثبات انگیزه بیشتری به سرمایه‌گذاران برای نگه داشتن کوین‌ها می‌دهد و قیمت‌ها را با نرخ مطلوب‌تری حفظ می‌کند. سوزاندن توکن حس اعتماد به نفس و قابلیت اطمینان را نیز افزایش می‌دهد. به خصوص در مراحل اولیه پروژه.

یکی دیگر از دلایل عمده اینکه چرا پروژه‌ها پس از ICO توکن‌های فروخته نشده خود را می‌سوزاند؛ ایجاد شفافیت بیشتر برای سرمایه‌گذاران است. شرکتی که توکن‌های توزیع نشده را در بورس می‌فروشد ممکن است سود اضافی کسب کند اما ممکن است متهم به خودخواهی شود. از طرف دیگر سوزاندن توکن‌های فروخته نشده به معنی این است که پروژه‌ها فقط از بودجه جمع شده در ICO برای انجام فعالیت‌های تجاری خود استفاده می‌كنند. این موضوع نیز تعهد به سرمایه‌گذاران را نشان می‌دهد.

برای پروژه‌هایی مانند ریپل، سوزاندن توکن امنیت را برای کاربران افزایش داده و به آنها اجازه می‌دهد تا با خیال راحت معاملات خود را بدون انگیزه‌های فاسد تسریع کنند. از آنجا که به غیر از اجرای سریع‌تر معامله هیچ انگیزه دیگری برای پرداخت هزینه‌های بیشتر وجود ندارد؛ کاربران می‌توانند به مسئولیت پذیری این شبکه اعتماد کنند.

توکن‌ سوزی (Token Burning) یا سوزاندن توکن به چه معناست؟

سوزاندن توکن‌ یا به‌طور کلی سوزاندن رمز ارزها، فرآیندی است که در آن کاربر بخشی از توکن‌ها یا کوین‌ها را از سرمایه‌های دردسترس خارج می‌کند و درنتیجه تعداد کل کوین‌ها یا توکن‌های درگردش، کم خواهد شد. به عبارتی از این طریق، توکن‌های سوزانده‌شده دیگر قابلیت مبادله‌شدن ندارند. این توکن‌ها به کیف‌پول یا آدرسی انتقال می‌یابند که صرفا قابلیت دریافت توکن دارد و پس از اینکه توکن‌ها به آن واریز شوند امکان بازگشت آن‌ها وجود ندارد. این آدرس‌ها به‌عنوان کیف‌پول‌های خارج از شبکه شناخته می‌شوند.

به‌طور کلی می‌توان فرآیند سوزاندن توکن‌ها را در سه عبارت کلیدی خلاصه کرد:

  • فرآیند سوزاندن توکن‌ها (Burning) همان ارسال توکن‌ها به حسابی است که صرفا قابلیت دریافت توکن دارد.
  • کیف‌پول‌ها یا آدرس‌هایی که برای سوزاندن مورد استفاده قرار می‌گیرند “Burner” یا “Eater” نامیده می‌شوند.
  • فرآیند سوزاندن توکن‌ها درنهایت منجر به کاهش تعداد ذخیره‌ی در دسترس خواهد شد.

سوزاندن توکن‌ چیست و توکن سوزی چگونه انجام می‌شود؟

سوزاندن توکن‌ چیست و توکن سوزی چگونه انجام می‌شود؟

برای فهم بهتر فرآیند سوزاندن توکن‌ که به انگلیسی می‌شود Token Burning بهتر است روند ارسال و دریافت توکن‌ها از طریق کیف‌پول را با سازوکار ایمیل مقایسه کنیم. تصور کنید دارای یک حساب ایمیل هستید؛ از این طریق می‌توانید به هر آدرس ایمیل دیگری پیام ارسال کنید و از آدرس‌های دیگر پیام دریافت کنید. آدرس کیف‌پول‌های شخصی نیز سازوکاری شبیه به شبکه ایمیل دارد.

اما شما برای ارسال و دریافت ایمیل نیاز به رمز شخصی دارید. از طریق این رمز می‌توانید به محتوای پیام‌های دریافتی دسترسی داشته باشید و آن‌ها را برای آدرس‌های دیگر ارسال کنید. در حوزه کیف‌پول‌ها نیز این قاعده برقرار است. هر کیف‌پولی دارای کلیدهای شخصی است که به شما اجازه می‌دهد از سرمایه‌های آن برداشت کنید. حال اگر آدرسی وجود داشته باشد که هیچ کلیدی ندارد، ارسال توکن‌ها به آن، به این معناست که توکن‌های موردنظر برای همیشه از دسترس خارج شده‌اند. به این فرآیند سوزاندن توکن‌ها گفته می‌شود.

سوزاندان توکن‌ها بر چه مبنایی انجام می‌شود؟

از دسترس خارج کردن یک سرمایه و حذف آن از سرمایه‌های در گردش، اقدام جدیدی نیست. پیش از ظهور صنعت بلاک‌چین و شکل‌گیری بازار رمز ارزها نیز بانک‌های مرکزی جهت حفظ قدرت خرید ارز کشور، مقداری از ارزها را از چرخه بازار خارج می‌کردند. به عبارتی می‌توان گفت یکی از دلایل از دسترس خارج کردن بخشی از یک سرمایه، حفظ ارزش آن و کنترل بازار است. در ادامه بیشتر به این موضوع می‌پردازیم.

سوزاندن توکن‌ها در راستای افزایش ارزش آن‌ها

شرکت‌های بزرگ سهامی عام، گاهی برای کاهش سهم‌های موجود در بازار، اقدام به بازخرید سهم‌ها می‌کنند. این شرکت‌ها از این طریق سهام در گردش را کاهش داده و ارزش سهام خود را افزایش می‌دهند. از طرفی این اقدام نشانه‌ای از عملکرد موفق شرکت در سیاست‌گذاری‌های تجاری محسوب می‌شود. اما باید این نکته را نیز مدنظر قرار داد که استراتژی فوق همیشه موفق عمل نخواهد کرد و حتی ممکن است اثر عکس نیز داشته باشد (منجر به کاهش ارزش سرمایه گردد). اما علاوه‌بر ارتقاء ارزش سرمایه، شرکت‌ها می‌توانند برای تسلط بیشتر بر بازار اقدام به بازخرید کنند. شرکت‌ها از این طریق سهم و اثر خود بر بازار را افزایش می‌دهند.

بنابر آنچه گفته شد نمی‌توان به‌طور قطع پیش‌بینی کرد که سوزاندن یک توکن باعث افزایش ارزش آن توکن خواهد شد؛ چراکه این اقدام می‌تواند در تصمیم‌گیری و انتخاب استراتژی کلی سرمایه‌گذاران موثر باشد. این موضوع بسیار تعیین‌کننده‌تر از افزایش و کاهش قیمت است. به همین خاطر نمی‌توان صرفا با استفاده از قانون عرضه و تقاضا، نتیجه سوزاندن توکن‌ها را پیش‌بینی کرد.

اما با این حال افرادی که اقدام به سوزاندن توکن‌ها می‌کنند اهدافی از این دست را دنبال می‌کنند. این افراد با کاهش توکن‌های درگردش و قابل دسترس، سعی می‌کنند ارزش توکن‌ها را حفظ کنند یا بالا ببرند. به همین خاطر برخی از توسعه‌دهندگان رمز ارزها، عامدانه اقدام به سوزاندن توکن‌ها می‌کنند.

سوزاندن توکن‌ها در راستای حفظ تعادل میان استخراج‌کنندگان

فرآیند سوزاندن در برخی از شبکه‌های بلاک‌چین به‌عنوان یک سازوکار خودکار پیاده‌سازی می‌شود. به این ترتیب به‌شکل دوره‌‌ای باید برخی از توکن‌ها سوزانده شود. شبکه از این طریق از ایجاد اختلاف بین ماینرهای اولیه و ماینرهای جدید جلوگیری می‌کند.

هرچقدر بلاک‌های بیشتری در یک شبکه پردازش شود، میزان سختی پردازش نیز افزایش می‌یابد. باتوجه به این موضوع ماینرهای اولیه که سرمایه و امکانات بیشتری دارند بر ذخیره‌ی بازار تسلط پیدا می‌کنند که یک وجه منفی در شبکه غیرمتمرکز به حساب می‌آید. از طریق این پروتکل ماینرها باید به ازای استخراج توکن‌های جدید برخی از توکن‌های قدیمی را بسوزانند تا تعادل بین ماینرها برقرار شود. این پروتکل در شبکه‌های مبتنی بر استاندارد اثبات-کار (Proof-of-Work) کاربرد دارد.

جمع‌بندی

سوزاندن توکن‌ها به‌طور کلی فرآیندی است که در آن کاربر بخشی از توکن‌ها را به آدرسی ارسال می‌کند که صرفا قابلیت دریافت توکن را دارد. از این طریق توکن‌ها برای همیشه از دسترس خارج می‌شوند. هدف اصلی از سوزاندن توکن‌ها حفظ ارزش توکن یا بالا بردن قیمت آن است. البته این هدف ممکن است همواره محقق نشود؛ چراکه این فرآیند استراتژی‌ کلی سرمایه‌گذاران را نیز تحت‌تاثیر قرار می‌دهد.

یکی دیگر از کاربردهای سوزاندن توکن‌ها، برقراری تعادل میان ماینرها یا دارندگان توکن است. در این زمینه از سوازندن توکن‌ها به‌عنوان ابزاری برای جلوگیری از تمرکز سرمایه استفاده می‌شود. به‌طور کلی نمی‌توان پیش‌بینی دقیقی از نتیجه سوزاندن توکن‌ داشت و باید عوامل متعددی که در این فرآیند دخیل هستند را به‌دقت واکاوی کرد.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.